
Jak konstrukcja programów emerytalnych pokonuje błędy poznawcze?
Powszechnie uważa się, że brak oszczędzania wynika z niskich zarobków lub braku dyscypliny. Ekonomia behawioralna wskazuje jednak na inne przyczyny, m.in. krótkowzroczność, inercję i mentalne księgowanie. Identyfikacja tych barier pozwoliła na wbudowanie w produkty oszczędnościowe, w tym w trzeci filar emerytalny, zachęt behawioralnych, które przełamują niechęć do długoterminowego odkładania środków i pozwalają efektywniej gromadzić kapitał. Należą do nich: automatyczny zapis do programów oszczędnościowych lub znaczne ułatwienie dołączenia (w tym wymóg podjęcia decyzji o uczestnictwie lub jego braku), automatyczne potrącenia składek z wynagrodzeń oraz mechanizmy zwiększania odkładanych kwot w czasie.






